Χρυσός ο Μάρας

Η Νέα Ακρόπολη που Δεν Κτίστηκε Ποτέ!

Δίχως να κατατάσεται ανάμεσα στα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, η Αθηναϊκή Ακρόπολη, αποτελεί αναμφίβολα, ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονικά στολίδια όλων των εποχών.
Ίσως σήμερα, ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της αξίας να έχει χαθεί, μετά φυσικά από την σταδιακή απογύμνωση που δέχτηκε ο χώρος από τους εκάστοτε αρχαιοκάπηλους και τις αναρίθμητες φθορές που προκάλεσαν ποικίλα πολεμικά γεγονότα, όμως ποτέ κανένας Έλληνας δεν έστρεψε αδιάφορα το βλέμμα του από τον αρχαίο ναό της Σοφίας και τον βράχο πάνω στον οποίο ακόμη στέκεται.
Φορτισμένοι έτσι από την επιθυμία της εθνικής αναγέννησης, λίγα χρόνια μετά την επιτιχία της επανάστασης του 1821, το ελεύθερο πλέον Ελληνικό κράτος, επιδίωξε να φέρει πίσω στην Ακρόπολη το χαμένο της μεγαλείο, και να προσφέρει στην Αθήνα ένα νέο σύγχρονο αρχιτεκτονικό θαύμα.
Τα σχέδια της νέας αυτής Ακρόπολης έγιναν από τον σημαντικότερο αρχιτέκτονα της εποχής, η πραγματοποίηση του άγνωστου για εμάς σήμερα όμως, μεγαλεπήβολου αυτού έργου, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ!

Ανακυκλωμένος… παράδεισος!

Ενα πλαστικό νησί, στο μέγεθος της Χαβάης, μπορεί να πάρει σε μερικά χρόνια τη θέση του θαλάσσιου σκουπιδότοπου πλαστικού στον Ειρηνικό ωκεανό. Οχι, δεν πρόκειται απλά για τη δημιουργία ενός τεχνητού νησιού, το οποίο θα είναι πλαισιωμένο από… σκουπίδια, αλλά για την κατασκευή ενός οικιστικού χώρου χρησιμοποιώντας εξ ολοκλήρου τις πλαστικές συσκευασίες που επιπλέουν στη συγκεκριμένη περιοχή.
Η πρωτότυπη αυτή ιδέα ανήκει στην αρχιτεκτονική εταιρία «Whim» στην Ολλανδία. Ελπίδα τους είναι ότι το «ανακυκλωμένο νησί» θα βελτιώσει την αισθητική εικόνα των ωκεανών και θα περιορίσει τη μόλυνση του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Ταυτόχρονα αναφέρουν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καταφύγιο από οικολογικούς πρόσφυγες.

Λεφτά υπάρχουν αλλά δεν μας τα δίνουν

Λεφτά υπάρχουν, είχε δηλώσει ο Γιωργάκης.

Το κακό είναι ότι δεν έλεγε ποιά λεφτά είχε στο μάτι. Το δείχνει τώρα.

Τα λεφτά των φορολογουμένων, των εργατών, των συνταξιούχων κ.λ.π.

Αυτά Γιωργάκη, δεν πρέπει να τα αγγίζεις, είναι χρήματα κερδισμένα με μόχθο, αγώνες και ιδρώτα.

Αν είσαι λεβέντης, ζήτα αυτά που μας χρωστάει η Γερμανία, για τα τέσσερα χρόνια καταστροφικής κατοχής, για τους τόσους δολοφονημένους απο τα στρατεύματα κατοχής, απο τις λεηλασίες, και όλα όσα έκαναν.

Ζήτα επίσης τα χρήματα που μας χρωστάει η Αγγλία, στα τόσα χρόνια που καπηλεύεται τα μάρμαρα του Παρθενώνα, τα οποία είναι αμύθυτης αξίας, ζητώντας μάλιστα και τιμή εισόδου στο Βρετανικό μουσείο για να τα δούν οι επισκέπτες. Ένα μέρος των εσσόδων αυτών, ανήκει στο Ελληνικό δημόσιο, μιας και τα εκθέματα είναι Ελληνικά, και παράνομα τα κατακρατούν οι Άγγλοι.

 Ζήτα επίσης αποζημίωση απο τους απογόνους του Λόρδου Έλγιν, για την κλοπή των μαρμάρων.

Αν τα υπολογίσεις αυτά μονάχα, θα δείς ότι όχι μόνο ξεχρεώνει η Ελλάδα, μα μας χρωστάνε άλλα τόσα απο πάνω όλοι αυτοί.

Το θέμα είναι, αν έχεις τα κότσια να τους τα τρίψεις στη μούρη.

Τα έχεις Γιωργάκη;

nikos63

Ελληνοφρένεια - Γερμανικά με την Ελενίτσα

Λόγος για τη χαμένη μας παρρησία! του Γ.Μπαμπινιώτη - ( Ένα καταπληκτικό κείμενο που πρέπει να διαβάσουμε όλοι! )

Στην πλειονότητά μας στην Ελλάδα είμαστε, νομίζω, μια κοινωνία φοβισμένη, «σκιαγμένη». Είμαστε μια κοινωνία “εν αμύνη”!. Μια κοινωνία στη γωνία. Φοβόμαστε να μιλήσουμε δημόσια, φωναχτά και με παρρησία γι’ αυτό που πιστεύουμε ως χριστιανική ορθόδοξη πίστη, γι’ αυτό που πρεσβεύουμε ως κοινωνικές ηθικές παναθρώπινες αξίες, γι’ αυτό που αισθανόμαστε βαθύτερα ως Έλληνες, ως λαός σ’ αυτή τη γωνιά τής γης. Έχουμε καταντήσει «σάκος πυγμαχίας», που πάνω του ασκούνται με γροθιές –δοκιμάζοντας τις αντοχές μας– θρασείς, απαίδευτοι, ρηχοί, προκλητικοί, υλόφρονες, ανελλήνιστοι “Συνέλληνες”, εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την ατολμία, την έλλειψη παρρησίας, τη φοβικότητα και την εσωστρέφειά μας.

Θα έλεγε κανείς αφοριστικά «είμαστε άξιοι τής τύχης μας!». Ωστόσο, υποστηρίζω προσωπικά –μιλώντας και γράφοντας δημόσια– ότι μάλλον είμαστε ανάξιοι και ανίκανοι υποστηρικτές των ιδεών, των αξιών, των ιδανικών στα οποία πιστεύουμε. Ανάξιοι υποστηρικτές τής πίστης μας –δειλοί, αποτραβηγμένοι. Ανάξιοι υποστηρικτές τής ιστορίας και τού πολιτισμού αυτής τής χώρας– άπραγοι, βουβοί, αξιολύπητοι. Είμαστε βολεμένοι και συμβιβασμένοι με ό,τι έχει επιβληθεί και επικρατήσει ως νοοτροπία εν ονόματι ενός ψευτοπροοδευτισμού, μιας στρεβλής σύλληψης για τα το τι είναι πραγματικά πρόοδος, προοδευτισμός, δημοκρατία, πνεύμα ελευθερίας, αξιοπρέπεια, σεβασμός τού άλλου, κατανόηση τού διαφορετικού, αλληλοπεριχώρηση ιδεών, απόψεων, βιωμάτων και συναισθημάτων.

Σχέδια που μετατρέπονται σε εξαιρετικές 3D εικόνες.

Ο Istvan Orosz είναι γραφίστας και το έργο του είναι αναγνωρισμένο ιδίως στα κινούμενα σχέδια. Αυτού του είδους η τέχνη ονομάζεται "αναμόρφωση" και εφευρέθηκε για πρώτη φορά στην Κίνα. Τον 16ο αιώνα, το έντυπο αυτό έφερε στην Ιταλία την εποχή της Αναγέννησης. Ακόμα και ο Leonardo da Vinci κατείχε την γνώση αυτής της 3D τέχνης.