ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΕΣ ΠΑΡΑΞΕΝΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ

Oταν ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ ήταν αρχιεπίσκοπος Μονάχου και Φράιζινγκ, τον απασχολούσαν κυρίως θεολογικά ζητήματα και ζητήματα πίστης, και λιγότερο προσωπικά ζητήματα.
Αυτό εξηγεί, λένε οι υποστηρικτές του, το γεγονός ότι ο τότε αρχιεπίσκοπος Γιόζεφ Ράτσινγκερ δεν παρακολούθησε από κοντά τη δράση παιδόφιλου ιερέα, τον οποίο μετέθεσαν στην αρχιεπισκοπή του το 1980, και στον οποίο ο ίδιος έδωσε άδεια να εργάζεται.
Και όμως, το 1979, ένα χρόνο προτού ο μετέπειτα Πάπας εγκρίνει τη μετάθεση του ιερέα Πέτερ Χούλερμαν στο Μόναχο, ο αρχιεπίσκοπος Ράτσινγκερ εμπόδισε το διορισμό, στο τοπικό πανεπιστήμιο, ενός εξέχοντος καθηγητή Θεολογίας, τον οποίο είχε συστήσει η πρυτανεία του πανεπιστημίου. Και το 1981, ο Ράτσινγκερ τιμώρησε έναν ιερέα επειδή πραγματοποίησε θεία λειτουργία σε διαδήλωση υπέρ της ειρήνης, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει το σχήμα.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΥ ΨΩΜΙΟΥ

Ο μύθος του "καταραμένου ψωμιού" στοιχειώνει περισσότερο από μισό αιώνα την τοπική κοινωνία του Pont-Saint-Esprit, στη Γαλλία, όμως ύστερα από έρευνες ενός δημοσιογράφου το μυστήριο φαίνεται να λύθηκε, αποκαλύπτοντας ένα μυστικό πείραμα...


Όλα ξεκίνησαν το 1951 σε ένα γραφικό χωριό στη Νότια Γαλλία, το Pont-Saint-Esprit, όταν ξαφνικά οι κάτοικοί του άρχισαν να παρανοούν. Τουλάχιστον πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και δεκάδες βρέθηκαν έγκλειστοι σε ιδρύματα.


Για δεκαετίες επικρατούσε η άποψη ότι οι κάτοικοι δηλητηριάστηκαν από το ψωμί του τοπικού φούρνου. Σχεδόν 60 χρόνια αργότερα ένας δημοσιογράφος, ύστερα από έρευνα, αποκαλύπτει ότι στην περιοχή πραγματοποιήθηκε ένα πείραμα της CIA με στόχο τον έλεγχο του μυαλού. Συγκεκριμένα, οι αμερικανικές υπηρεσίες φέρονται να εμπλούτισαν τις τροφές των Γάλλων επαρχιωτών με το παραισθησιογόνο LSD, ώστε να μελετήσουν τις αντιδράσεις και να επιχειρήσουν να ελέγξουν το μυαλό.

ΛΥΚΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΝΑΝΤΖΜΕΝΤ

Στη Γερμανία τα πανεπιστήμια και τα σεμινάρια για τους μανατζερς ειναι κάτι ξεπερασμένο πλέον. Μπορεί να ειναι απαραίτητα αλλά αυτό που κάνει μια ομάδα κοινωνιολόγων ειναι πρωτοποριακό. Παίρνουν εργαζόμενους και τους πάνε σε δάση οπου και μελετούν μαζί της συμπεριφορά των Λύκων. Οι λύκοι ειναι ηγετική μορφή στο δάσος για αυτό και εχουν πολλά να μάθουν οι εργαζόμενοι απο αυτούς

ΤΡΩΚΤΙΚΟ

ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΙ Η ΝΕΩΤΕΡΗ ΤΕΧΝΗ

Ο Δημήτης Κωνστάντιος είχε ονειρευτεί το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο ως ίδρυμα ανοιχτό, φιλόξενο και προσβάσιμο στο ευρύ κοινό. Για τον εμπνευσμένο αυτόν επιστήμονα, που βρέθηκε στη διεύθυνση του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου και σε λίγα μόνο χρόνια άλλαξε τη μορφή του τοποθετώντας το σε μια από τις κεντρικές θέσεις του πολιτιστικού χάρτη της πρωτεύουσας, αλλά δυστυχώς έφυγε από τη ζωή πολύ νωρίς, πριν μερικούς μήνες, το Βυζάντιο δεν αντιπροσώπευε τη σκοτεινή περίοδο που εν πολλοίς μάς έχει συστήσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα ακολουθώντας τις συμβάσεις που έως πρότινος προέβαλλε η Δυτική ιστοριογραφία.
Ιδιαίτερη βαρύτητα στο ερευνητικό και το μουσειολογικό έργο του είχε όχι μόνο η ανάδειξη της διαχρονίας του βυζαντινού πολιτισμού αλλά και η επίδρασή του σε διάφορες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής διαδρομής. Ιστορικής και πολιτιστικής. Μέσα απ' αυτό το σκεπτικό οργάνωσε την τελευταία αίθουσα της μόνιμης έκθεσης του μουσείου ως χώρο που θα φιλοξενεί αποκλειστικά περιοδικές εκθέσεις δίνοντάς της τον θεματικό προσανατολισμό "Το Βυζάντιο και η νεότερη τέχνη". Ο ίδιος δεν πρόφτασε να δει στημένη την πρώτη έκθεση που εγκαινιάζει αυτό τον χώρο, "Το Βυζάντιο και η νεώτερη τέχνη. Η πρόσληψη της βυζαντινής τέχνης στην ελληνική ζωγραφική του α' μισού του 20ού αιώνα», η οποία άνοιξε τις πόρτες της στις 23 Μαρτίου και θα διαρκέσει ώς τις 13 Ιουνίου. Ωστόσο οι συνεργάτες του δεν κρύβουν τη χαρά και τη συγκίνησή τους για το γεγονός ότι η σπορά του βρίσκει πρόσφορο έδαφος προσελκύοντας ήδη μεγάλο αριθμό επισκεπτών.
"Τον Κωνστάντιο τον ενδιέφερε να δείξουμε στο κοινό όχι μονο την ιστορική διαδρομή του Βυζαντίου αλλά και την επικαιρότητά του, αν υπάρχει, στην κοινωνία και την τέχνη σήμερα. Να δείξουμε αν η βυζαντινή τέχνη εμπνέει τη σημερινή τέχνη, τη σημερινή κοινωνία" λέει η ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια της έκθεσης, Ιωάννα Αλεξανδρή. Υπ' αυτό το σκεπτικό, η έκθεση παρουσιάζει 50 έργα μερικών από τους σημαντικότερους ζωγράφους του μεσοπολέμου και λίγο πριν, των  Κωστή Παρθένη, Φώτη Κόντογλου, Νίκου Εγγονόπουλου, Γιάννη Τσαρούχη, Σπύρου Παπαλουκά, Σπύρου Βασιλείου, Αγήνορα Αστεριάδη και Πολύκλειτου Ρέγκου, πολλά από τα οποία εκτίθενται για πρώτη φορά. "Μας ενδιέφερε να δείξουμε την επίδραση που άσκησε η βυζαντινή τέχνη στα εικαστικά δρώμενα, από τη στροφή του 20ού αιώνα και μέχρι το τέλος του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους αφομοιώθηκε στο έργο των καλλιτεχνών" λέει η κ. Αλεξανδρή.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ

Από τις ιερές τελετές που τελούνται μεγαλόπρεπα τη Μ. Εβδομάδα στην αγία πόλη της Ιερουσαλήμ, η περισσότερο σημαντική τόσο για τη σημασία της όσο και για την παλαιότητά της, η οποία τυχαίνει να είναι τόσο ποθητή και παρηγορητική για τους πιστούς, είναι η ιερή και σεβάσμια τελετή του αγίου φωτός, που τελείται κατά το μεγάλο και υπερευλογημένο Σάββατο στον ίδιο τόπο που έγινε η ταφή και η ανάσταση του Σωτήρα Χριστού. Η ιερή αυτή τελετή, κατά τη διάρκεια της οποίας ο πρώτος ιεράρχης της Σιωνίτιδος Εκκλησίας ή κάποιος άλλος από τους ιεράρχες της δίνει στους πιστούς το άγιο φως που προέρχεται από το Πανάγιο Τάφο, καθιερώθηκε από τους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού.

 

ΤΡΩΜΕ ΨΕΜΑΤΑ